راه بهشت

شرايط امر به معروف و نهى از منكر

شرايط امر به معروف و نهى از منكر
شرايط امر به معروف و نهى از منكر
چند چيز شرط است در واجب بودن امر به معروف و نهى از منكر: اول: آن كه كسى كه مى‏خواهد امر و نهى كند، بداند كه آنچه شخص مكلف به جا نمى‏آورد واجب است به جا آورد، و آنچه به جا مى‏آورد بايد ترك كند. و بر كسى كه معروف و منكر را نمى‏داند واجب نيست. دوم: آن كه احتمال بدهد امر و نهى او تأثير مى‏كند....

مسأله 2791- چند چيز شرط است در واجب بودن امر به معروف و نهى از منكر:

اول: آن كه كسى كه مى‏خواهد امر و نهى كند، بداند كه آنچه شخص مكلف به جا نمى‏آورد واجب است به جا آورد، و آنچه به جا مى‏آورد بايد ترك كند. و بر كسى كه معروف و منكر را نمى‏داند واجب نيست.
دوم: آن كه احتمال بدهد امر و نهى او تأثير مى‏كند، پس اگر بداند اثر نمى‏كند واجب نيست.
سوم: آن كه بداند شخص معصيت كار بنا دارد كه معصيت خود را تكرار كند، پس اگر بداند يا گمان كند يا احتمال صحيح بدهد كه تكرار نمى‏كند واجب نيست.
چهارم: آن كه در امر و نهى مفسده‏اى نباشد، پس اگر بداند يا گمان كند كه اگر امر يا نهى كند ضرر جانى يا عرضى و آبرويى يا مالى قابل توجه به او مى‏رسد واجب نيست، بلكه اگر احتمال صحيح بدهد كه از آن ترس ضررهاى مذكور را پيدا كند واجب نيست بلكه اگر بترسد كه ضررى متوجه متعلقان او مى‏شود واجب نيست، بلكه با احتمال وقوع ضرر جانى يا عرضى و آبرويى يا مالى موجب حرج بر بعضى مؤمنين، واجب نمى‏شود بلكه در بسيارى از موارد حرام است.
 
مسأله 2792- اگر معروف يا منكر از امورى باشد كه شارع مقدس به آن اهميت زياد مى‏دهد مثل اصول دين يا مذهب و حفظ قرآن مجيد و حفظ عقايد مسلمانان يا احكام ضروريه، بايد ملاحظه اهميت شود، و مجرد ضرر، موجب واجب نبودن نمى‏شود، پس اگر توقف داشته باشد حفظ عقايد مسلمانان يا حفظ احكام ضروريه اسلام بر بذل جان و مال، واجب است بذل آن.
 
مسأله 2793- اگر بدعتى در اسلام واقع شود مثل منكراتى كه دولتها اجرا مى‏كنند به اسم دين مبين اسلام، واجب است خصوصاً بر علماى اسلام اظهار حق و انكار باطل، و اگر سكوت علماى اعلام موجب هتك مقام علم و موجب اسائه ظن به علماى اسلام شود واجب است اظهار حق به هر نحوى كه ممكن است اگر چه بدانند تأثير نمى‏كند.

مسأله 2794- اگر احتمال صحيح داده شود كه سكوت موجب آن مى‏شود كه‏ منكرى معروف شود يا معروفى منكر شود واجب است خصوصاً بر علماى اعلام اظهار حق و اعلام آن، و جايز نيست سكوت.

مسأله 2795 - اگر سكوت علماء اعلام موجب تقويت ظالم شود يا موجب تأييد او گردد يا موجب جرأت او شود بر ساير محرمات، واجب است اظهار حق و انكار باطل اگر چه تأثير فعلى نداشته باشد.

مسأله 2796 - اگر سكوت علماء اعلام باعث شود كه مردم بآنها بد گمان شوند و آنها را متهم كنند بسازش با دستگاه ظلم، واجب است اظهار حق و انكار باطل اگر چه بدانند جلوگيرى از محرم نمى‏شود و اظهار آنها اثرى براى رفع ظلم ندارد.

مسأله 2797 - اگر ورود بعض علماء اعلام در دستگاه ظلمه موجب شود كه از مفسده‏ها و منكراتى جلوگيرى شود واجب است تصدى آن امر مگر آنكه مفسده اهمى در آن باشد، مثل آنكه تصدى آنها باعث سستى عقايد مردم شود يا سلب اعتماد آنها به علماء گردد، در اين صورت جايز نيست.

مسأله 2798 - جايز نيست براى علماء و ائمه جماعت تصدى مدارس علوم دينيه از طرف دولت جائر و اداره اوقاف چه حقوق خود و طلاب علوم دينيه را از دولت جائر يا از مردم يا از موقوفات بگيرند اگر چه موقوفه خود مدرسه باشد زيرا دخالت دولت جائر در اين امور و امثال آن مقدمه است براى هدم اساس اسلام بدستور مستعمرين كه در جميع دول اسلامى اشتباه آن اجراء شده يا در شرف اجراء است.

مسأله 2799 - جايز نيست براى طلاب علوم دينيه دخول در مؤسسات دولت جائر كه به اسم مؤسسات دينيه تأسيس نموده‏اند مثل مدارس دينيه كه دولتهاى جائر در آنها دخالت مى‏نمايند، و از متوليان گرفته‏اند، و يا متوليان را تحت سلطه و نفوذ خود قرار داده‏اند، و آنچه با دست اداره اوقاف يا به تصويب آن بآنها بدهند حرام است.

مسأله 2800 - جايز نيست براى طلاب علوم دينيه دخول در مدارس كه بعض معممين و ائمه جماعات از طرف دولت جائر و يا با اشاره دولت جائر تصدى نموده‏اند چه برنامه تحصيلى از طرف دولت باشد يا از طرف اين نحو متصديان كه عمّال دولت جائر هستند، زيرا در اين امور نقشه محو آثار اسلام و احكام قرآن كريم كشيده شده است.

مسأله 2801 - كساني كه با لباس اهل علم در اين مؤسسات كه به اشاره دولت جائر تأسيس شده است وارد شوند، لازم است مسلمانان و متدينين از آنها اعراض كنند و با آنها معاشرت نكنند، و آنها محكوم بعدم عدالت هستند و نماز جماعت با آنها جايز نيست و طلاق در محضر آنها باطل است. و سهم مبارك امام عليه السلام و سهم سادات عظام را نبايد به آنها بدهند، و اگر دادند از ذمّه آنها ساقط نمى‏شود، و اگر اهل منبر هستند لازم است آنها را دعوت براى منبر نكنند، و در مجالسى كه اين قبيل اشخاص از طرف دولت براى ترويج باطل و تشريح برنامه‏هاى خلاف اسلام منبر مى‏روند شركت نكنند.

مسأله 2802 - در تصدى اين نحو معممين كه عمّال ظلمه هستند، مفاسد عظيمه‏اى است كه بتدريج آثار آن ظاهر خواهد شد، و لهذا نبايد مسلمانان ببذرهائى كه آنها براى تصدى مى‏آورند اعتنا كنند و علماء اعلام نيز لازم است آنها را از حوزه‏هاى خود اخراج نمايند و با آنها معاشرت نكنند، و بر كافّه علماء اعلام و طلاب علوم دينيه و خطباء محترم و ساير طبقات مطّلع از دسايس عمّال اجانب لازم است اين اشخاص فاسق فاسد را به ملت معرفى كنند، و مردم را از شر آنها بر حذر دارند.

مسأله 2803 - اگر بواسطه قرائنى ظنّ حاصل شد كه شخص متصدى كه به لباس اهل علم است مؤسسه را از طرف دولت جائر تصدى نموده است لازم است كه به مفاد مسأله 2801 با آنها عمل شود يا آنكه برائت او ثابت شود.


ارسال نظرات و دیدگاه های شما

توجه:

با عنایت به اینکه نظرات و پیشنهادات شما کاربران گرامی در بهبود پرتال تاثیر کاملا موثری ایفا می کند لذا خواهشمند است ما را از نظرات ارزنده ی خود محروم نفرمایید.

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.
• نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد.
• نظراتی که شامل سئوال شرعی یا نتایج مسابقات باشد منتشر نخواهد شد. ( از فرم تماس با ما استفاده فرمایید)
• نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.
• متن نظر شما می بایست حداکثر 1024 کاراکتر باشد.